اکنون که روح بلند این مجاهد نستوه به ملکوت اعلی پیوسته، مشتاقان او در اندوهی عمیق، در تکاپوی بدرقه‌ای بی‌نظیر برای رهبر شهیدشان هستند.

حجت‌الاسلام مجید فاطمی ارفع، کارشناس دینی؛ در یادداشت زیر به بازخوانی ابعاد شخصیت این رهبر محبوب و میراث ماندگار ایشان پرداخته است:

مشهدالرضا (ع)، شهری که نخستین نفس‌های آیت الله سید علی خامنه‌ای (ره) در آن جان گرفت، اینک آماده می‌شود تا پیکر مطهرش را در آغوش بگیرد. او مبارزه را از دل حرم حضرت رضا (ع) و مسجد گوهرشاد و از قلب و جان مردم این دیار آغاز کرد و اکنون، پس از عمری مجاهدت بی‌وقفه، در جوار حضرت رضا (ع) آرام می‌گیرد. گویی تقدیر چنین بود که چرخه‌ی حیات خاکی این مرد بزرگ، در شهری که عشق به اهل‌بیت (ع) در آن جریان دارد، به نقطه اتمام برسد.

در آستانه تشییعی عظیم و کم‌نظیر هستیم. همه‌ی نشانه‌ها از حضور میلیونی مشتاقان حکایت دارد؛ مردمی که می‌دانند با چه گوهر گران‌بهایی وداع می‌کنند. آیت‌الله خامنه‌ای تنها یک رهبر سیاسی نبود؛ او فقیهی بود که فقه را نه در حاشیه که در متن جامعه و بر مدار تکلیف اجتماعی جاری می‌ساخت و رهبری بود که زهد و ساده‌زیستی را در اوج قدرت، الگوی عملی خود ساخت.

شخصیت او تلفیقی نادر از صفات برجسته بود. در عبادت و رازونیاز، چنان غرق می‌شد که گویی هیچ مسئولیت سنگینی بر دوش ندارد، اما در میدان مدیریت و تدبیر، چنان هوشیار و مدبر بود که طوفان‌های سهمگین سیاسی و امنیتی را به آرامش بدل می‌ساخت. شجاعت او در روزهای سخت جنگ و بحران، و صلابتش در برابر زورگویان و مستکبران عالم، چهره یک مجاهد نستوه را به تصویر می‌کشید که هرگز تن به ذلت نداد، چنان که در آخرین سخنان خود، کلام نورانی سیدالشهدا (ع) را تکرار کرد که: «مثلی لایبایع مثل یزید».

اما مهم‌تر از همه، این باور ریشه‌دار است که مبارزات این مرد، با خاک‌سپاری پیکرش پایان نمی‌یابد. خون پاک شهید، همواره پیامی قوی‌تر از سخن دارد. آیت الله سید علی خامنه‌ای (ره) با زندگی خود، مکتبی را بنیان نهاد؛ اما شهید خامنه‌ای، با پیوستن به کاروان اولیاءالله، به دغدغه‌ای همیشگی برای معادلات دشمنان تبدیل می‌شود. چرا که شهادت، پایان راه نیست؛ تولدی دوباره در اذهان و قلوب آزادگان عالم است.

ایشان در مشهد متولد شدند تا از امام رضا (ع) این مجاهد خستگی‌ناپذیر، مبارزه را بیاموزد، و در مشهد به خاک سپرده می‌شود تا راه مبارزه را به آزادگان و احرار عالم نشان دهد. آرمیدن در سایه گنبد طلایی رضوی، پاداش عمری بندگی و سکان‌داری در طوفان‌هاست. اینک مشهد، بدرقه‌گر مردی است که قامتش در برابر سختی‌ها هرگز خم نشد، و راهش همچنان پررهرو خواهد ماند.